37.Cogmanskloof The Pass with a History
Updated: 04/06/2026
An evolving gateway – where will the story end?
Picture: Google Satellite
This article will focus on a section of the R62 which is approximately 7.5 kilometres in length linking the towns of Ashton and Montagu in the Western Cape. The start being from the Ashton side at the intersection where the Swellendam Road turns off from the R62 to the Voortrekker Bridge on the Montagu side. The history of this section of road can probably best be described in three parts:
- The “track or paadtjie used by the early inhabitants/pioneers and explorers”.
- The “Bain’s Kloof Pass”/The “Cogmanskloof Pass”. (Single Bridge: Hodges).
- The New Cogmanskloof Pass post 1951. (Three Bridges, Boy Retief, Billy Loftus and Voortrekker).
Guests await the official opening of the Billy Loftus Bridge 1953/54
Pictues: Montagu Museum
Cogmanskloof Pass: On the left the old and the new road on the right with the Billy Loftus Bridge in the foreground
Picture: Transnet Heritage Library
The “Track” was in all probability forged in the early 1700 by a combination of people which must have included the Hessequa Khoi group, early pioneers and explorers. Logically due to the terrain the route would have followed the Kingna River which winds its way through the Cogmanskloof. As the area developed it became necessary to create a better and more passable roadway between the two towns. Stephen Eyssen who was born in Montagu in 1890 describes in a story he wrote “Dit is my Kontrei” how bad the wind was and how many times travellers needed to cross the Kingna river when travelling between the two towns. Dirkie Joubert also born in Montagu in 1864 also explains in her book “Herinneringe uit die verlede” the ordeal travellers faced in travelling between the two towns. Both stories were some 150 years after the first travellers navigated their way between the two towns so one can only imagine what travellers in the 1700 had to endure.
The HERITAGE IMPACT ASSESSMENT FOR THE PROPOSED UPGRADE AND REHABILITATION OF THE KOGMANSKLOOF PASS, MONTAGU MAGISTERIAL DISTRICT, WESTERN CAPE provided the following timelines, drawn from Fransen (2004), Ross (2004) and Fleminger (2005), which charts the history of the Kogmanskloof Pass:
1701 – A Khoekhoen tribe called the Koekemans attacked a Dutch military outpost at Land van Waveren (modern Tulbagh) and, when driven back, they fled into what later became Kogmanskloof, thus revealing a route through the Langeberg Mountains for the first time.
Montagu Museum Manager Emile Badenhorst had the following to add in 2020. Credit must be given to the Hessequa Khoi group after which the kloof is named.Today, the Hessequa Khoi has a strong presence in Montagu. Their current leader is Chief Reggie Boesak (older brother of Allan Boesak). Reggie is a resident of Montagu and is a well-known church minister and leader in town.
Jan van Riebeeck mentions them for the first time in his records in 1652 – the Cochaquas.
They came to the Ashton/Montagu area in 1700 – but around 1760 they trekked further towards the Orange River. Over the years the colonists misspelled their name as Cochemans and Cockemans. Later it became the Cochmans or Cogmans – eventually it became Cogmans – as in Cogmanskloof.
They left the Cape Town area because of the Pokke-outbreak. Near Saldanha they were also known as the Saldanhars. On this side of the tunnel, in town, toward the kloof leading to the Avalon Springs, we recently came upon rock-paintings (a holy site) – evidence of the existence of the Khoi in the area. The idea is to one day link this all to the story of the first people who lived in the area – namely the Khoi, of which the Cochaquas were a part of…
Further to above………
Support of the above can also be traced to the books of early explores Anders Spaarman and Carl Peter Thunberg.
Anders Spaarman’s in his book 1772 -1776 commented that he passed by the southern entrance to Cogman’s Kloof.
Carl Peter Thunberg in his book dated 1772 – 1775 commented “we arrived at Gert Nel’s farm near Kockman’s Kloof and river”.
(Thank you Stephen Craven)
18th century – Fransen (2004) records the presence of scattered ‘trek boere’ in Montagu from the mid-18th century and notes that quitrent grants were only being made from the 1820s. Fleminger (2005) and Ross (2004), however, claim that farms were being granted in the Montagu area as early as 1725.
Pre-1867 – No road penetrated through the kloof and the only access was via a difficult track that crossed the river at least eight times via sandy and boulder-strewn drifts. During times of high water it was impassable, while when the river was low the drifts became muddy bogs that were still difficult to negotiate.
The area around the Kalkoenkrans ridge could only be passed by driving through long pools of water. The local farmers frequently pleaded with the Cape government for a road to be built through the pass but to no avail.
Before the tunnel early travellers had to travel around Kalkoennes/Kalkoenkrans.
All three pictures show the rugged terrain from the Ashton side. This was the route taken by the track before the road and tunnel were built.
A view approaching from Montagu. Travellers had to follow the river before the tunnel was built.
Pictures: Transnet Heritage Library
Early 1850s – the track through the kloof was improved by the Swellendam Divisional Council, but was often washed away by floods, sometimes for a month or more at a time.
1861 – As a consequence of the repeated flooding, local citizens again called for action and the result was the appointment of a parliamentary Select Committee which decided in 1861 that a road should be built using convict labour. However, no convicts were available for this at the time so it was not possible to act on the decision.
Voortrekker Bridge
Picture: Montagu Museum
Voortrekker Bridge
Picture: Jaco de Kock collection
The Cogmans River in full flood. The Billy Loftus Bridge in the foreground leading into the tunnel.
Picture: Montagu Museum
1867 – After floods in 1867 caused casualties (and a further significant flood happened in 1868 the British authorities finally agreed that a proper road was required.
1869 – A flying survey was undertaken by Mr. M.R. Robinson, Chief Inspector of Roads at the time and an estimate of £10 000 (reduced to £2 500 if convict labour was used) for five and a half kilometres of roadwork was approved and construction began using ‘distressed labourers’.
1870 – However, this effort failed as the previously unemployed labourers were unaccustomed to the overwhelming physical effort required to build the road and worked stopped after one year.
1872, 10th January – Despite the setbacks, the first part of the road was completed and opened by Civil Commissioner Hodges from Robertson. ‘Hodge’s Bridge’ was named after him at the south-western end of the pass.
The abandoned Hodges Bridge
1872 – Thomas Bain subsequently took charge of construction of Kogmanskloof pass road, as he had on many other passes where progress had come to a halt. He surveyed the kloof and decided what needed to be done.
1873 – With C. Hendy, Bain began construction using just 32 labourers, since few were prepared to enrol for such heavy labour. The 5.5 km of road that needed building included a tunnel through Kalkoenkrans. The tunnel was blasted through the rock at first using the newly discovered dynamite, but when this ran out gunpowder was substituted. The tunnel was 16 m long and 5 m high. Immediately before (west of) the tunnel, the road was supported above large dry stone walls against the cliffs. Accessing the tunnel from this section involved a very sharp turn rightwards into the tunnel. The road work was completed in 1877 and the tunnel completed some two years later 1879 at a cost of £12,282 3s 10d.(Montagu Mail January 2005)
Picture: Montagu Museum
Picture: Blackie Badenhorst
The early tunnel
Picture: Montagu Museum
The Pass before tarmac was laid
Picture: Blackie Badenhorst
The pass between the tunnel and Montagu
Picture: Lizette/Danie Retief
Picture: Cape Times
1877, 28th February – Hodges again performed the opening ceremony and the Montagu farmers could now pass through the valley in relative safety. Bain declared that: “The Cogmans Kloof road has been very substantially made. The walls are massive and well-built and the road is protected by good drains and culverts … the pass will not be subject to much damage by heavy rains and will consequently cost little in repairs”.
Tunnel approach from Ashton
Picture: Montagu Museum
Moving freight in the early days. Montagu side of tunnel
Picture: Blackie Badenhorst
1915 – At times, however, access to the town was still cut off where the road crossed the Kingna River. This was ameliorated through construction of the Voortrekker Bridge
Picture: Montagu Museum
The early traveller and the obstacle course at the end of Long Street
Picture: Ida David
Long Street coming into Montagu
Picture: Le Roux collection
Voortrekker Bridge
Picture: Montagu Museum
1931, 21st November – After being tarred the road was officially reopened.
Gerald Batt: My oupagrootjie, Robert John Batt het aan die tonnel projek gewerk. Die tonnel is in 1877 voltooi en op 28 Februarie 1877 was die tonnel amptelik ge-open.
Hier is ‘n foto van Oupagrootjie se oorspronklike koevoet (in my besit) en voorhamer (in my broer se besit), waarmee hy aan die tonnel gehelp grawe het. Daardie hamer het omtrent hard gewerk – dit was seker nie goeie getemperde staal soos vandag se voorhamers nie. Dit was baie moeilike en gevaarlike werk omdat daar geen masjinerie beskibbaar was nie en biskruit gebruik was om die rotse te breek. Die tonnel het die gevaarlikste draai in die kloof uitgeskakel, het die pad wyer en veiliger gemaak en het die reis tussen die Klein-Karoo en Montagu baie makliker gemaak.
BERIGTE WAT GESKRYWE IS DEUR MNR D J NOLTE, ‘N ONDERWYSER VAN DIE HOËRSKOOL MONTAGU VIR PUBLIKASIE IN DIE BURGER
23 Julie 1936 – “By die Afdelingsraadvergadering het die Kogmanskloofpad weereens ‘n warme bespreking uitgelok. Hierdie stukkie pad wat nou in die Provinsiale pad sal val, is ses jaar gelede geteer en is seker een van die oudste stukkies teerpad in die binneland. Omdat die pad oor ‘n vry stewige bodem gaan is daar destyds nie ‘n behoorlike fondament gelê nie. Vandat die swaar spoorwegbusse en vragwaens die pad in gebruik geneem het het dit egter tekens van slytasie getoon. Toe met die werk begin is het geblyk dat die skade baie groter was as wat oppervlakkig bespeur kon word. Daar was nie behoorlik afvoer geute nie, rotse van die bergkant het gevaarlik uitgesteek en moes verwyder word. Nuwe rioele moes ingesit word en gedeeltes van die teerpad moes gelap word. Van die lede van die Raad het hulle ernstige afkeur uitgespreek oor die lange duur van die herstellings. Mnr Coetzee, die hoofopsigter, het egter verklaar dat die Raad baie meer van hierdie herstellings sal moet onderneem tensy hulle gereed is om ‘n nuwe blad te laat lê nie”.
Die kloofpad het toe al probleme veroorsaak en vertragings meegebring.
17 Junie 1939 – Voortrekker/van der Merwe brug kwessie
Montagu se Voortrekkerbrug is hierdie week weer herdoop tot die Van der Merwe Brug. Hierdie brug was verlede jaar pas klaar toe die Ossewaens Montagu besoek het. Deur die Reëlingskommitee het daar toe eenparig besluit om dit die Voortrekkerbrug te noem. Die ossewaens was dan ook die eerste rytuie om daaroor te gaan. Later is die naam egter weer te berge gebring in die Afdelingsraad wat saam met die Stadsraad verantwoordelik was vir die bou van die brug. Sedert het die saak gedien voor kommitees en is daar posisies opgetrek totdat die saak hierdie week eindelik voor ‘n volle gesamentlike sitting van die twee Rade gedien het. By stemming het die stemme gestaak en toe is daar geloot oor die name Voortrekker of van der Merwe. Laasgenoemde het die lot gewen.
Mnr van der Merwe is die eerste man wat deur Kogmanskloof gekom het en die pragtige hoekie hier agter die berge ontdek het. Hy is terug na Wellington waarvandaan hy en ander hulle later kom vestig het.
11 Julie 1939 – Brug se naam bly Voortrekkerbrug
Op ‘n tweede gesamentlike sitting van die Stadsraad en die Afdelingsrade van Montagu is daar vanmôre eenparig besluit om die naam Voortrekkerbrug te behou vir die brug aan die end van Langstraat en die naam Van der Merwebrug te gee aan die brug aan die bo-end van Langstraat. Laasgenoemde sou volgens besluit van ‘n vorige gesamentlike vergadering “Uitvlugt” brug geheet het na die naam van die plaas waarop Montagu aangelê is.
Voortrekkerbrug is so genoem ondat die ossewaens die eerste voertuie was wat daaroor gegaan het tydens hulle besoek aan Montagu op 17 Augustus 1938. Die doopplegtigheid is egter uitgestel totdat die brûe klaar was en nou sal die Administrateur van Kaapland op 22 Julie 1939 die brûe almal offisieël kom open. Intussen het daar egter weer verskil van mening oor die benaming bestaan wat gelei het tot ‘n gesamentlike sitting van die twee Rade wat tesame verantwoordelik vir die bou van die brûe.
Daar is toe met 9 teen 9 stemme besluit om Voortrekkerbrug, Van der Merwe brug te noem. Sodra hierdie feit bekend geword het, het die publiek dadelik begin roer aan die saak. Reeds voor die beslissing geval het was daar 364 handtekeninge op die petisie om te versoek dat die naam nie verander moet word nie. Maar toe die beslissing rugbaar geword het is daar dadelik ‘n protesvergadering belê. Die saak is baie ordelik bespreek en vanmôre is die waaksaamheidskommissie wat deur daardie vergadering benoem is, toegelaat om die saak voor die twee Rade te lê. Nadat hulle baie hoflik ontvang is, het die gesamentlike Rade weer die saak bespreek en toe eenparig besluit om die naam Voortrekkerbrug te behou en Van der Merwebrug aan die ander brug te gee.
13 Mei 1939 – Teerpad
Die inwoners van Montagu se vooruitsigte om een van die dae op teerpad te ry tot in Kaapstad verbeter nog steeds. Robertson is reeds geruime tyd besig om sy deel van die pad tussen Robertson en Montagu, wat die enigste trajek tussen hier en Kaapstad is wat nog nie geteer is nie, in orde te bring om geteer te word. Montagu het nog ‘n klein stukkie, omtrent ‘n myl, vanaf die teerpad deur die Kloof tot op die grens wat nog nie geteer is nie. Onlangs het ‘n afgevaardiging na Robertson se Afdelingsraad gestuur om te vra dat Robertson se ingenieurs toegelaat word om die stukkie vir Montagu te meet. Robertson se Afdelingsraad het nie hulle weg oop gesien om hierin toe te stem nie. Nou het Montagu se Afdelingsraad by sy jongste sitting besluit om self die werk aan te pak.
Daar was egter ‘n groot teleurstelling vir die Raad ook toe bekend gemaak word dat die hoofweg tussen Robertson en Swellendam nou oor Bonnievale sal gaan.
Daar is opgewys dat die pad oor Ashton nie alleen korter is nie maar as die pad tussen Robertson en Montagu geteer is, sal dit meen ‘n ekstra 12 myl van teerpad.
Daar is besluit om dadelik die saak op te neem. Intussen sal daar vir ‘n week ‘n opname gemaak word van die verkeer wat oor die pad Ashton-Swellendam en ook Ashton-Montagu gaan.
1953 – Traffic, and vehicle size, gradually increased eventually making Bain’s original road unsuitable. New bridges were constructed immediately west of Bain’s tunnel (Billy Loftus Bridge, a.k.a. Tunnel Bridge) and slightly further downstream (Boy Retief Bridge) and his rock tunnel was enlarged.
Boy Retief Bridge (2017)
Extract from notes by Miss Babsie van Zyl of le Roux Street, Montagu
She wrote these notes in 1964 to assist Mrs. Bee Jordaan who was at the time the Archivist at the Montagu Library
THE OLD TOLL GATE
In the earliest history of Montagu (1850) there was a toll gate at the entrance of the Village in Cogmanskloof just beyond the bridge. It was situated on the side of the river opposite to where the tarred road now is more or less where the “Lemoenkraatjie” is. The name of the first toll-keeper is given in the story of old Montagu in the 1927 School Magazine. A journey through the Kloof in those days was not without danger as the road crossed the river six times. When the river was in flood it was impossible to get through and once the old toll-keeper and his wife were nearly drowned. (Story in School Magazine) The situation for a toll gate must have been a dangerous one, as it was just beyond where the Kingna and Keisie rivers flowed together. Later it was shifted to beyond the present tunnel and the house (demolished by Municipality some years ago) attached to the tollgate was inhabited by a man called Pasquale (pronounced by the local inhabitants “Paskewaal”)_- of Portuguese extraction. Maria de Pasqual (1877-1932) – buried English cemetery
Tolhuis In Cogmanskloof
Uittreksel Montagu Mail October 2006
Stories of Old Montagu
deur Heinie Heydenrych
In die vroeë jare van die dorp se bestaan was vervoer maar altyd ‘n probleem. Van sowel die Koo as van die weste af was daar nie werklik geboude paaie nie, maar slegs die spore wat deur ossewaens getrap is.
Die rowwe pad deur die kloof het heelwat probleme opgelewer. Die rivier moes agt keer oorgesteek word en, soos mnr. Andrew Hofmeyr dit stel, was ‘n “paar goeie perde was nodig om ʼn kar daardeur te rek en karre en waens het daarin bly staan totdat hulp opgedaag het”. Die groot deurbraak na die westekant toe het gekom toe die pad wat Thomas Bain gebou het deur die kloof in Februarie 1877 geopen is. Dit was tydens hierdie openingsverrigtinge dat die oorspronklike kanon wat bo-op Kanonkop gestaan het na Rooiwal, die huidige Ashton, geneem is om ‘n skoot ter viering van die opening af te skiet en toe oopgebars het. Die naam De Pasquale was ten nouste met die vroeë geskiedenis van die pad deur die kloof verbind. Giovanni de Pasquale, wat later bekend geword het as Jan Daniel de Pasquale, het aan die einde van 1828 aan die Kaap aangekom. Hy was ‘n ongeletterde Fransman wat ‘n skoenmaker van beroep was. In hierdie tyd het hy ‘n verhouding met Magdalena Maria Thomassa aangeknoop. Hulle is in Stellenbosch getroud en vier kinders is uit die huwelik gebore.
Daar was drie dogters: Maria Magdalena, Magdalena Elizabeth en Grania Magdalena, en ‘n seun, Nicholas Daniel. Hy het met Francina Frederika Marthinus getrou en agt kinders is vir hulle gebore.
A painting of the Tolhuis
Picture: Kierrie van Deventer
Jan Daniel de Pasquale het in 1860 ʼn stuk grond van drie morge ontvang “situated in the Division of Swellendam in the Kogmans Kloof Pass”, aldus die transportakte. Dié grond
het in 1895 op die naam van sy erfgenaam, Nicholas de Pasquale oorgegaan.
Jan Daniel de Pasquale was baie jare lank die tolhouer in die kloof. Die tolhuis het gestaan oos van die huidige wit huis langs die ou stuk Bain-pad. Dit is later afgebreek maar die fondamente kan nog daar gesien word. By hierdie tolhuis is tolgeld ingevorder soos op deesdae se tolpaaie om vir die onderhoud van die pad te betaal.
Die Tolhuis voordat dit gesloop was
Prentjie: Montagu Museum
Die Pasquales het baie jare lank daar gewoon. Die van Pasquale is later vervorm na Pasquallie, en vandag nog is daar drie gesinne met hierdie van in die jongste telefoonboek onder Montagu gelys. Die inwooners het dit gewoonlik ‘Paskewaal’ uitgespreek.
Die oorspronklike tolhuis moes teen 1948 nog gestaan het, aangesien dit gesien kan word op ‘n foto in ‘n brosjure wat die Suid-Afrikaanse Spoorwee in daardie jaar gepubliseer het.
Teen daardie stadium was die ou Bain-pad al geteer, maar daar kan nog op die foto ‘n valhek gesien word. Dit skyn aan te dui dat tolgeld nog in daardie jaar betaalbaar was.
Besonderhede oor die hoeveelheid tolgeld, en tot wanneer dit nog gehef is, is egter baie skaars.
1936
The old road 1947 with Die Tolhuis in the background
On the way to Die Tolhuis 1947
1947
1947
Die Ou Tolhuis
Picture: Die Huisvrou
The Original old Thomas Bain’s road
Picture: Ross 2004
1947
Pictures: Transnet Heritage Library
How things were
A bus on its way to Ashton
(The bus service was run by private contractors before the SAR & H opened the bus station in Montagu and took over the bus and fright service)
Pictures: Montagu Museum
Die Dopery van Bain‘s Tonnel in Kogmanskloof
(Uittreksel uit die boek Herinneringe uit die verlede deur Dirkie Joubert)
In die begin van die sewentiger jare is daardie tonnel gemaak deur mnr. Bill Handey. Hy was ’n buurman van ons op die dorp en ek het ’n paar maal met sy kinders saam geloop na die kloof en die werk gesien waarmee hy besig was. Hoe lank hy daarmee besig was is my onbekend want ek was ook nog maar ’n jong kind.
Toe die tonnel klaar was, is dit ingewy en gedoop. ’n Skaar van grootmense en kinders is toe daarheen om die plegtigheid by te woon. Meneer Hodges, die magistraat van Robertson, wat ook ons magistraat was, het die plegtigheid geopen met ‘n toespraak waarin hy mnr. Handey baie lof toegeswaai het vir die pragtige stuk werk wat hy gemaak het en uit naam van die publiek hom op gepaste wyse bedank vir sy werk wat hy so knap en eervol verrig het, wat vir die publiek so ’n gerief was en ʼn aanwins vir die dorp.
Mej. Hodges, die magistraat se suster het toe die tonnel gedoop. By die ingang het sy ’n bottel sjampanje teen die rotswand stukkend geslaan met die woorde: “I baptise you with the name of Bain’s Tunnel.” ’n Paar plaas werkers wat daar in die nabyheid gestaan het, het amper flou geword toe hulle die verspilling van kosbare drank aanskou het. Na die doop uitgevoer is, het meneer Hodges gesê:
“And now three cheers for Mr. Handey!” Toe het die Hoeras weerklink deur die hoë toppe van die berge, en toe dit geeindig was, het die groot skaar aangevang met te sing “God save the Queen”. Seker nooit weer daarna het die hoë bergtoppe so weerklink van so ’n menigte stemme wat saamgesmelt het met die sing van die Engelse volkslied nie.
Die mooi pad deur Kogmanskloof was al gemaak en in gebruik lank voor die tonnel klaar was, maar die mense moes altyd by die bergpunt, wat afloop tot by die rivier, en wat ’n groot hinderpaal vir ’n reisiger was, afdraai van die pad af na die rivier toe om dit te deurkruis, dan om die bergpunt ry om aan die anderkant weer deur die rivier op die gemaakte pad terug te kom. Dit was soms gevaarvol ook want die bodem van die rivier was vol groot klippe of vaste rots wat nie kon verwyder word nie. As die rivier leeg was kon ’n rytuig maklik tussen die rotse deurgestuur word, maar as dit vol was en die rotse toe onder die water, het dit meer as eenmaal gebeur dat ’n kar se wiel ’n klip vang en omslaan. My ouers het my vertel dat toe ek ’n babetjie van omtrent ’n maand oud was, hulle ook deur die rivier moes ry toe dit vol was. Die kar het teen ’n klip vas gery en omgeslaan in die stroom. Toe my moeder uit die kar val het ek uit haar arms geraak en die stroom het my begin wegvoer. Die babetjies het daardie dae lang rokkies gedra en dit het my vader geluk om die soom van my rokkie beet te kry en my dus te red.
Nadat die tonnel klaar was, was dit ’n plesier vir ’n reisiger om deur die bergpas te ry en ons dorp te gaan sien, met al die mooi uitgestrekte wingerde al langs die rivier aan die eenkant van die dorp, Selfs die warmbad ’n paar myl aan die anderkant van die dorp was ’n groot aantrekkingskrag vir ’n reisiger.
Extract from notes by Miss Babsie van Zyl of le Roux Street, Montagu
She wrote these notes in 1964 to assist Mrs. Bee Jordaan who was at the time the Archivist at the Montagu Library
In 1877 toe die Cogmanskloofpad voltooi is het die ingenieur Hendie (Handey) die ou kanon vervoer na Rooiwal Uitspanningsplek (nou Ashton), om die saluut te vuur, seker met die groot inwydingsseremonie. Maar die ou kanon was so verroes dat dit gebars het.
Vir baie jare was Kanonkop toe sonder sy kanon.
Maar in ongeveer 1988 het Kenneth Knipe (vader van Richard Knipe) wat toe burgermeester was, gehoor dat daar by Simonstad ‘n kanon in die see lê, ‘n ou oorblyfsel van ‘n ou houtskip wat baie jare tevore daar gestrand het. Kenneth kry toe toestemming om die sware kanon te gaan haal.
Om dit te lig uit die see is sekere soort lugsakke daaraan gebind en dan vol wind geblaas, totdat die kanon later bo-op water gedryf het. Met ‘n munisipale vragmotor is dit na Montagu gebring. Maar na bykans 200 jaar onder seewater was die kanon omhul met ‘n dik, sout, mosselagtige aanpaksel. Om dit te neutraliseer is dit afgelaai in Badskloof se stroom, en dit het gedeeltelik gehelp.
Met ‘n vurkhyser is dit toe na Kanonkop vervoer en staangemaak op stewige jarrahout dwarslëers. En sowaar, vandag danksy Kenneth Knipe se inisiatief en deursettingsvermoë, hou Kanonkop se kanon getrou die wag oor Lovers Walk, Montagu-Wes en die groen vallei tot waar die berge toemaak!
Cogmanskloof Declared a National Monument
MONTAGU MUSEUM
Telefoon: 0234-41950
Faksimilee: 0234-41950
Mev. E. Hofmeyr
Kerkstraat
Montagu
INTERNASIONALE MUSEUMDAG
Dinsdag 18 Mei 1999
PROGRAM
10:00 Minister Kobus Meiring, Minister van Omgewing- en Kultuursake en gaste arriveer by uitspanning aan Montagu kant van Baintonnei.
Outydse suurlemoenstroop word bedien.
Raadslid Leon de Koker, Burgemeester van Montagu, verwelkom Minister Kobus Meiring en gaste.
Minister Meiring verklaar Cogmanskloof tot Nasionale Gedenkwaardigheid en onthul die Cogmanskloof plakket van die Geologiese Vereniging van S.A.
10:30 Minister Meiring, Raadslid de Koker en gaste vertrek na die Ou Sendingkerk museum in Langstraat.
11:00 Mev. Jeanne Biesenbach, Voorsitter van die Trusteeraad, verwelkom Minister Meiring, Raadslid de Koker en gaste by Montagu Museum se Internasionale Museumdag Viering.
Gaste word onthaal tydens oggendtee.
11:45 Mev. Biesenbach stel Minister Meiring voor.
Minister Meiring aan die woord.
Bedankings deur mev. Biesenbach.
12:15 Minister Meiring en geselskap ontmoet museumhoof, mej. Kina Joubert, bymeubelversorgingskursus.
Geselskap stap na KWV-gebou.
Geselskap stap na Jouberthuis.
Geselskap besigtig Inheemse Medisinale Kruietuin.
Geselskap geniet middagete in Jouberthuis.
Mev. Blackie Badenhorst, kuratrise van Jouberthuis, neem gaste deur Jouberthuis.
3:00 Minister en gaste vertrek.
PROVINSIALE ADMINISTRASIE: WES-KAAP
PROVINCIAL ADMINISTRATION: WESTERN CAPE ULAWULO LWEPHONDO: INTSHONA KOLONI
DEPARTEMENT VAN KORPORATIEWE DIENSTE
DEPARTMENT OF CORPORATE SERVICES
ISEBE LEENKONZO EZIMANYANISIWEYO
KOMMUNIKASIEDIENSTE
COMMUNICATION SERVICES
IINKONZO ZOQHAGAMSHELWANO
PRESS STATEMENT BY THE DEPARTMENT OF ENVIRONMENTAL AND CULTURAL AFFAIRS (PAWC) REGARDING THE CELEBRATION ON INTERNATIONAL MUSEUM DAY ON 18 MAY 1999
On the 18 May 1999, museums throughout the world will be celebrating International Museum Day with the theme “Pleasures of Discovery”. This is an opportunity to get the whole family culturally involved as most museums have special programmes planned for the day and will not charge an entrance fee.
In its definition in the ICOM (International Council of Museums) Statutes a museum is a non-profit making, permanent institution in the service of society and of its development, and open to the public, which acquires, researches, conserves, exhibits and communicates for purposes of study, education and enjoyment, material evidence of people and their environment.
This year ICOM members would like to highlight the idea of enjoyment and have therefore chosen “Pleasures of Discovery” as the theme for International Museum Day.
Museums throughout the Western Cape region are actively participating in Museum Day celebrations. The Montagu Museum is no exception and during the celebrations at the Museum, the provincial Minister of Environment, Culture and Sport, Mr. Kobus Meiring will declare Cogmans Kloof a national monument and will unveil the Cogmans Kloof plaque of the Geological Society of South Africa.
For further information, please contact Eureka Barnard, PAWC Museum Services, at (021)424-0410.
END
PROVINSIALE ADMINISTRASIE: WES-KAAP
PROVINCIAL ADMINISTRATION: WESTERN CAPE ULAWULO LWEPHONDO: INTSHONA KOLONI
DEPARTEMENT VAN KORPORATIEWE DIENSTE
DEPARTMENT OF CORPORATE SERVICES
ISEBE LEENKONZO EZIMANYANISIWEYO
KOMMUNIKASIEDIENSTE
COMMUNICATION SERVICES
IINKONZO ZOQHAGAMSHELWANO
1999 PERSVERKLARING DEUR DIE DEPARTEMENT VAN OMGEWING- EN KULTUURSAKE (PAWK) AANGAANDE DIE FEESVIERINGE OP INTERNASIONALE MUSEUM DAG OP 18 MEI 1999
Op 18 Mei 1999 gaan museums oor die hele wêreld Internasionale Museumdag vier. Die tema is “Ontdek met Vreugde”. Dit is ’n geleentheid waarop die hele gesin kultureel betrokke kan raak, aangesien die meeste museums spesiale programme vir die dag beplan en nie toegangsgeld gaan vra nie.
Volgens die omskrywing in die statute van die Intemasionale Museumraad (IMR) is ’n museum ’n permanente instelling wat nie op winsbejag ingestel is nie, maar in diens van die samelewing en die ontwikkeling daarvan staan en dus oop is vir die publiek.
So ’n instelling is verantwoordelik vir die versameling, bewaring, uitstalling van en navorsing oor die stoflike bewysstukke van die mens en sy omgewing en dra hierdie inligting uit vir studie- en opvoedingsdoeleindes, maar ook vir die genot daarvan.
Hierdie jaar wil die IMR-lede graag klem le op die genotsaspek en het dus besluit op “Ontdek met Vreugde” as die tema vir Intemasionale Museumdag.
Museums deur die hele Wes-Kaap gaan deelneem aan die feesvieringe. Die Montagu Museum is nie ’n uitsondering nie en gedurende die feesvieringe by die Museum sal die provinsiale Minister van Omgewing, Kultuur en Sportsake, mnr. Kobus Meiring, Cogmanskloof tot ’n nasionale monument verklaar en die Cogmanskloof gedenkplaat van die Geologiese Vereniging van Suid-Afrika onthul.
Nadere besonderhede kan verkry word by Eureka Barnard, Museumdiens (PAWK), by (021)424-0410.
EINDE
NAVRAE
ENQUIRIES
IMIBUZO
Dorpstraat 9/ 9 Dorp Street, Posbus 659/ PO Box 659, Kaapstad 8000/ Cape Town 8000.Fax(021) 483-3345
